Dithiothreitol (DTT) ass e wäit verbreetent Reduktiounsmëttel, och bekannt als den neie gréngen Additiv. Et ass eng klengmolekular organesch Verbindung mat zwou Merkaptangruppen (-SH). Wéinst senge reduzéierenden Eegeschaften a Stabilitéit gëtt DTT wäit verbreet an der Biochemie an an der Molekularbiologie benotzt.
D'Haaptroll vun DTT ass et, Disulfidbindungen a Proteinen an aner Biomoleküle ze reduzéieren. D'Disulfidbindung ass e wichtegen Deel vun der Proteinfaltung a Stabilitéit, awer ënner bestëmmten experimentellen Bedéngungen, wéi reduzéierbar SDS-PAGE Analyse, Proteinrekombinatioun a Faltung, ass et néideg, d'Disulfidbindung op zwou Thiolgruppen ze reduzéieren, fir déi raimlech Struktur vum Protein ze entfalen. DTT kann mat Disulfidbindungen reagéieren, fir se op Merkaptangruppen ze reduzéieren, wouduerch déi raimlech Struktur vum Protein opgemaach gëtt an et einfach ze analyséieren a manipuléieren ass.
DTT kann och benotzt ginn fir d'Enzymaktivitéit a Stabilitéit ze schützen. A verschiddenen enzymkatalyséierte Reaktiounen kann d'Aktivitéit vum Enzym duerch den Oxidatiounsmëttel reduzéiert ginn. DTT kann mat Oxidatiounsmëttel reagéieren fir se zu harmlosen Substanzen ze reduzéieren, wouduerch d'Aktivitéit a Stabilitéit vum Enzym geschützt ginn.
Am Verglach mat traditionelle Reduktiounsmëttel wéi β-Mercaptoethanol (β-ME) gëllt DTT als e méi séchert a méi stabilt Reduktiounsmëttel. Et ass net nëmmen stabil an enger wässerlecher Léisung, mä behält seng reduzéierend Eegeschaften och ënner héijen Temperaturen a Säure-Basen-Konditiounen.
D'Benotzung vun DTT ass relativ einfach. Am Allgemengen gëtt DTT an engem passenden Puffer opgeléist an dann an den experimentellen System bäigefüügt. Déi optimal Konzentratioun vun DTT muss jee no dem spezifeschen Experiment bestëmmt ginn a gëtt allgemeng am Beräich vun 0,1-1 mM benotzt. Méi niddreg Konzentratioune kënnen déi negativ Auswierkungen op d'Zellwuesstum reduzéieren an d'Zytotoxizitéit duerch Iwwerexpressioun vun Zilproteinen reduzéieren. Méi héich Konzentratioune kënnen eng exzessiv Zellmetabolismusbelaaschtung verursaachen, wat d'Zellwuesstum an d'Expressiounseffizienz beaflosst.
Déi optimal Konzentratioun kann duerch d'Evaluatioun vum Expressiounsniveau vum Zilprotein bestëmmt ginn, andeems IPTG-Induktiounstester bei verschiddene Konzentratioune gemaach ginn. Klengkulturtester kënne mat enger Rei vun IPTG-Konzentratioune gemaach ginn (z.B. 0,1 mM, 0,5 mM, 1 mM, etc.) an den Expressiounseffekt bei verschiddene Konzentratioune kann duerch d'Detektioun vum Expressiounsniveau vum Zilprotein evaluéiert ginn (z.B. Western-Blot oder Fluoreszenzdetektioun). No den experimentellen Resultater gouf d'Konzentratioun mam beschten Expressiounseffekt als optimal Konzentratioun ausgewielt.
Zousätzlech kënnt Dir Iech och op déi relevant Literatur oder d'Erfahrung vun anere Laboratoiren bezéien, fir de gängeg benotzten IPTG-Konzentratiounsberäich ënner ähnlechen experimentellen Konditiounen ze verstoen, an dann no den experimentellen Bedierfnesser optimiséieren an upassen.
Et ass wichteg ze bemierken, datt déi optimal Konzentratioun jee no verschiddenen Expressiounssystemer, Zilproteinen an experimentellen Konditioune variéiere kann, dofir ass et am beschten, vun Fall zu Fall ze optimiséieren.
Zesummegefaasst ass DTT e wäit verbreetent Reduktiounsmëttel, dat benotzt ka ginn, fir Disulfidbindungen a Proteinen an anere Biomoleküle ze reduzéieren an d'Enzymaktivitéit a Stabilitéit ze schützen. Et gouf wäit verbreet a Biochemie- a Molekularbiologie-Experimenter benotzt.
Zäitpunkt vun der Verëffentlechung: 28. September 2023